The Wallet

The Wallet

Now, I can have a beautiful wallet which most expensive of the among wallets I used in my entire life of 32 years.

Mostly, I never buy for myself and most of the wallet got as special gift from someone special.

Because, the wallet is so mean to me as store of my wealth for daily using currency, always with my body except my sleeping time, and also it can carry the identity card as who m I. Long time ago, when I lived in City of Yangon, I used to say that my wallet is my life, anything happen I can solve the problem with my wallet, that is why I would never going out without my wallet.

Before the previous wallet of mine, I used it about 5 years and lost in Yangon on 2009 by pick pocket. I know the wallet is old already and time to change, however I not get the new one yet then, I keep using. This old wallet lost with my NRIC card, Myanmar Kyats 10,000, and some Credit/Debit cards. I did report to Myanmar police for this matter, but no recovered. Then, I bought the new one when I got back Singapore, this first time I buy the wallet for myself. At the time, I saw some wallets, which cost more than S$100. I love them so much and I cannot effort it. Whenever, I shopping in John Little or Robinsons, I always go to wallet section and view the wallet which I like so much.

2011 August my Birthday month, my dream come true and I own a nice wallet, which I love so much and precious that Birthday present by my someone special. I took out my valuable cards and switch to my new wallet, I noticed that previously my old wallet is very high value with full of cards and after took it them away, my old wallet become so thin and I felt quite sad. If the wallet got life, it will tell me surely that " when I m useful for you, I m very valuable and very precious, now you don't want me then, throw away simply, what kind of guy you are? " I wish that this kind of same thing not turn to me as my sweetie found the new one and throw away me simply.
Anyway, I glad that I have the new precious wallet, it will stay with me forever.

I love you Sweetie.

Thank you so much for your Birthday Present Sweetie Brandon Chong.

က်ေနာ္နဲ႕ Singapore 2010 YOG အပိုင္း (၄)

ဒီေန႕ဆိုရင္ေတာ့ Singapore Youth Olympic Game စခဲ့တာ ၆ ရက္ေၿမာက္သြားခဲ့ပါၿပီ။ က်ေနာ္တာဝန္က်ေနတဲ့ YOV မွာေတာ့က်ေနာ္ ၅ရက္တာဝန္ထမ္းေဆာင္ၿပီးၿပီၿဖစ္ပါတယ္။ ဒီအပိုင္း ၄ မွာေတာ့ YOG ရဲ့ေကာင္းတာေတြထက္ဆိုးရြားတဲ့အေၾကာင္းေတြကိုပိုေရးၿဖစ္မယ္
လို႕ထင္တယ္ဗ်ာ။ အဆိုးၿမင္ဝါဒရွိေတြမ်ားတယ္ပဲေၿပာေၿပာ၊အေကာင္းမၿမင္ႏိုင္ဘူးပဲဆိုဆိုအမွန္ကိုေတာ့ေရးၿပရမယ္လို႕က်ေနာ္ယူဆ
မိတယ္။ အဆိုးေတြမေၿပာခင္အေကာင္းေလးစေၿပာရရင္ေတာ့ၾသဂုတ္လ ၁၅ ရက္ေန႕မွာက်ေရာက္တဲ့က်ေနာ့္ရဲ့ ၃၁ ႏွစ္ေၿမာက္ေမြးေန႕
ကို ၁၄ရက္ေန႕နဲ႕၁၅ရက္ေန႕အကူးညလည္ေကာင္မွာ YOV ရဲ့ HRW Centre 1မွာက်ေနာ့္လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္တၿခားVolunteer ၆ေယာက္ နဲ႕အတူေမြးေန႕celebrate လုပ္ၾကၿပီးက်ေနာ္အတြက္ပထမဆံုးေမြးေန႕လက္ေဆာင္ကို YOG 2010 ကေနလက္ခံရရွိခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့က်ေနာ့္တာဝန္ခ်ိန္က ၁၄ရက္ေန႔ည ၁၁၃၀မွာၿပီးမယ္ဆိုေပမယ့္ေမြးေန႕မွာအလုပ္လုပ္ရင္လက္ေဆာင္ရမယ္ဆိုေတာ့
မန္ေနဂ်ာကည ၁၂ နာရီထိေနလိုက္ရင္ရမယ္ဆိုလို႕ေနၿဖစ္သြားတာပါ။ အဲ့ဒီေန႕ကအိမ္ကို မနက္ ၂နာရီထိုးခံနီးမွၿပန္ေရာက္ပါတယ္။
အဲ့ဒီေန႕ကေတာ့လုပ္စရာမယ္မယ္ရရမရွိပဲ Opening Ceremony Live Show ကိုပဲအကုန္လံုးထိုင္ၾကည့္ၿဖစ္ခဲ့တာပါ။ အစမ္းေလ့က်င့္တံုး
ကရွဳပ္ယွက္ခပ္ၿပီးအၾကည့္ရဆိုးသေလာက္တကယ့္ေန႕မွာေတာ့အေတာ္ေလးမဆိုးဘူးလို႕ေၿပာရမွာပါ။ ဖြင့္ပြဲရဲ့တကယ့္အသက္အပါဆံုးနဲ႔
အေကာင္းဆံုးကေတာ့မီးရွဴးတိုင္ကို Marina Bay ေရၿပင္ထဲကေန Phoenix ငွက္ပံုစံၿပဳလုပ္ထားတဲ့ေရယာဥ္တစ္ခုကေရွ႕ေၿပးနဂါးေလွ ၁၀စင္းနဲ႕အတူသယ္ေဆာင္လာတဲ့ၿပကြက္ပဲၿဖစ္ပါတယ္။ ငွက္ရဲ့ေတာင္ပံေတြကိုေရပန္းနဲ႕သရုပ္ေဖာ္ထားၿပီးမီးေရာင္စံုေတြေၾကာင့္အရမ္း
ကိုလွပၿပီးမဟာဆန္တဲ့မီးရွဴးတိုင္သယ္ေဆာင္တဲ့ၿပကြက္လို႕ေၿပာရမွာပါ။ ေလွကိုကမ္းေၿခမွာကပ္တာမဟုတ္ပဲေရေပၚ platform တစ္ခု
မွာကပ္ၿပီးမီးရွဴးတိုင္သယ္ေဆာင္တဲ့သူက platform ေပၚကေနေၿပးၿပီးလက္ဆင့္ကမ္းသြားတာၿဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးကိုင္ရတဲ့သူက
ေတာ့စလံုးရြက္ေလွအသင္းရဲ့ World Champion 2 ခါရထားတဲ့အသက္ ၁၆ ႏွစ္အရြယ္ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ပါ။

ဖြင့္ပြဲအခမ္းအနားၿပီးလို႕အားကစားသမားကေလးေတြနဲ႕အတူပါသြားတဲ့လမ္းၿပ၊ စကားၿပန္၊ ႏိုင္ငံကိုယ္စားၿပဳကိုယ္စားလွယ္မ်ားရဲ့အရာရွိ
ေတြက်ေနာ္တို႕ YOV ကိုၿပန္လာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ၿပသနာနဲ႕စေတြ႕ရပါေတာ့တယ္။ ၂၀၁ ႏိုင္ငံေသာႏိုင္ငံေတြရဲ့စကားၿပန္ volunteer ေတြအတြက္ညလည္စာကူပြန္ ၂၀၀ ကိုသူတို႕မန္ေနဂ်ာကေတာင္းဆိုလာပါတယ္။ က်ေနာ္တို႕ division ကကူပြန္ ၂၀၀ ကိုခ်က္ခ်င္းေပး
လိုက္ႏိုင္ေပမယ့္စားေသာက္ခန္းမွာလူ ၂၀၀ အေတြက္စားစရာအသင့္ရွိမေနပါဘူး။ ဒီၾကားထဲၿဖစ္ပံုကပြဲစဖို႕ေတာင္မၾကံေသးဘူး Marina Bay မွာတာဝန္က်တဲ့စလံုးစစ္တပ္ရဲ့လုပ္အားေပးတစ္ေယာက္ကသူရတဲ့စားစရာဘူးမွာပါတဲ့လံုးဝအစဥ္မေၿပေသာစားစရာကိုဓာတ္ပံုရိုက္
ၿပီးအြန္လိုင္းေပၚတင္လိုက္လို႕ေနာက္ေန႕သတင္းစာၾကီးေတြနဲ႕အထင္ကရအြန္လိုင္းဝက္ဆုိဒ္ေတြမွာခ်က္ခ်င္းအထူးသတင္းၾကီးေတြအေနနဲ႕
ေဖာ္ၿပလိုက္တာစလံုးႏိုင္ငံသားမ်ားရဲ့အက်င့္အတိုင္းဝက္ဝက္ကြဲေအာင္မီဒီယာမ်ိဴးစံုကေန feedback ေတြတက္လာပါေတာ့တယ္။

ဒီၿပိဳင္ပြဲၾကီးတစ္ခုလံုးအတြက္အစားအသက္ကန္ထရိုက္ကိုေတာ့အစိုးရဲ့နဲ႕ပတ္သတ္မွဴရွိတဲ့ SATs ဆိုတဲ့အင္အားၾကီး public listed company ၾကီးတစ္ခုရဲ့လက္ေအာက္ခံ Singapore Food Industry (SFI) နဲ႕ေဒၚလာ ၅.၅သန္းတန္စာခ်ဳပ္နဲ႕ခ်ဳပ္ဆိုထားတယ္လို႔ဆိုပါ တယ္။ ဒီအစားအေသာက္ညံဖ်င္းမွဳရဲ့ဂရက္ေၾကာင့္က်င္းပေရးေကာ္မတီဟာကန္ထရိုက္နဲ႔အလွ်င္အၿမန္ညွီႏွိဳင္းမွဴေတြၿပဳလုပ္ၿပီးေတာ့
အစားအစာေတြအားလံုးအတြက္ပိုမိုေကာင္းမြန္ေစရပါမယ္လို႕ကတိၿပဳသြားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္က်ေနာ္တို႕ YOV မွာေတာ့ညတြင္းခ်င္း
အစားအေသာက္တင္သြင္းတဲ့ကန္ထရိုက္ကိုအေၿပာင္းအလဲလုပ္ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္စိတ္ထင္တာေၿပာရရင္ေတာ့ ၅.၅သန္းတန္စာခ်ဳပ္
ကေတာ့လြယ္လြယ္ေလးပ်က္သြားမွာမဟုတ္တဲ့အတြက္လူအမ်ားအၿမင္လဲေကာင္းေအာင္သူမွာလဲမႏိုင္တာေတြလုပ္ေနရတာကိုေလ်ာ့က်
ေစတဲ့အေနနဲ႕ SFI လက္ေအာက္ခံေနာက္ထပ္ company ေလးတစ္ခုကိုတာဝန္ခံဖို႕ၿပန္ေပးလိုက္တယ္လို႕ပဲထင္မိတယ္။ တၿခားေနရာ
ေတြမွာေတာ့ SFI ကေနပဲဆက္ၿပီးအစားအစာေတြေကြ်းတယ္လို႕သိရတယ္။ သိသိသာသာပါပဲကန္ထရိုက္ေၿပာင္းၿပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ အစားအေသာက္အေတာ္ေလးေကာင္းလာတာေတြ႕ရတယ္။ ဒီလိုကန္ထရိုက္ကိုေၿပာင္းလဲေနရတဲ့အတြက္ခုနကလူအေယာက္ ၂၀၀ အတြက္ညလည္စာစီစဥ္ေပးဖို႕ဆိုတာဘယ္နည္းနဲ႕မွမၿဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ အဲ့ဒီေတာ့လူေတြကဆူဆူပူပူေတြလုပ္ၾကပါတယ္။ အၿဖဴေကာင္တစ္
ေယာက္ဆိုရင္သူ႕မွာသယ္ယူပို႕ေဆာင္ေရးမွာအစဥ္မေၿပလာရတဲ့အထဲစားစရာကလဲမရေတာ့အေတာ္ကိုဆူပူသြားၿပီးဒီပြဲၾကီးဟာစကၤာပူ
အတြက္သိပ္ၾကီးၿပီးအစစအရာရာလိုအပ္ခ်က္ေတြနဲ႕ၿပည့္ေနတယ္လို႕စိတ္ဆိုးဆိုးနဲ႕ေၿပာသြားပါတယ္။ တကယ္လဲဟုတ္ေနတယ္လို႕ေၿပာ
ရမွာပါ။ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာလိုအပ္ခ်က္ေတြရွိေနေပမယ့္အားကစားသမားေတြအတြက္ေတာ့အဲ့ဒီေန႕ကစားစရာေတြည ၁ နာရီထိုးတဲ့
အထိေတာင္အစဥ္သင့္ရွိေနတာေတြ႕ရပါတယ္။

၁၆.၀၈.၂၀၁၀

ေနာက္ေန႕ညေနပိုင္းအလုပ္အတြက္တာဝန္က်တဲ့ေန႕ကေတာ့ဒီ YOG Volunteer ေတာက္ေလွ်ာက္မွာအပင္ပန္းဆံုးအလုပ္လို႕ေၿပာရမွာ
ပါ။ Village ၾကီးတစ္ခုလံုးဟာ ၂၁ ရာစုရဲ့ေခတ္မွီေသာကမၻာ့ပထမတန္းစားအဆင့္မွာရွိေနေပမယ့္က်ေနာ္တို႕ HRW အခန္းေတြမွာအလုပ္ လုပ္ၾကရတဲ့ပံုစံကေတာ့ ၁၉ရာစုေခတ္ကာလကကြန္ၿပဳတာမေပၚခင္ေခတ္တစ္ခုမွာအလုပ္လုပ္ေနရတယ္လို႕ကိုယ့္ကိုကိုယ္ခံစားမိပါတယ္
ၿဖစ္ပံုကေတာ့အဲ့ဒီေန႕မွာသူတို႕ရဲ့အစီအစဥ္တစ္ခုၿဖစ္တဲ့ world culture programm မွာလုပ္အားေပးၾကတဲ့ စကၤာပူ ရဲ့ အထက္တန္းေက်ာင္းတစ္ခ်ိဳ႕ကကေလးေတြရဲ့လုပ္အားေပးကာလေနာက္ဆံုးေန႕ၿဖစ္ၿပီးသူတို႕အတြက္ရမယ့္ အသိအမွတ္ၿပဳေၾကာင္း
လက္မွတ္၊ YOG Limited Edition ရင္ထိုးနဲ႕၊ Universal Studio မွာၿပဳလုပ္မယ့္ party ဝင္ခြင့္တို႕ကိုထုတ္ေပးဖို႕ၿဖစ္ပါတယ္။ certificate
ေတြဟာနာမည္နဲ႕တကြရွိေနတာေၾကာင့္ဘယ္သူဟာေတာ့ၿဖင့္ဘယ္ပံုးထဲမွာရွိေနတယ္ဆိုတာကိုရွာဖို႕ၿဖစ္လာပါတယ္။ လူေပါင္း ၅၀၀၀ ေလာက္ကိုတစ္ပံုးစီဖြင့္ရွာဖို႕မၿဖစ္ႏိုင္တာေၾကာင့္ပံုးနံပါတ္ေတြေပးထားၿပီးဘယ္ပံုးမွာဘယ္သူဆိုတာကိုပံုႏိုပ္စက္ကစီစဥ္ေပးလိုက္ပါတယ္။
ခက္တာကရွာဖို႕အတြက္ A3 size စာရြက္ၾကီးေတြမွာ printing လုပ္ထားတဲ့သူတို႕ရဲ့နာမည္ေတြ၊ ပါဝင္ရတဲ့အခန္း၊ ရာထူးနဲ႔ လံုၿခံဳေရးကုတ္နံပါတ္ေတြကိုပဲေဖာ္ၿပထားတယ္။ ေဘးမွာေတာါဘယ္ပံုးမွာရွာရမယ္ဆိုတာေတာ့ပါတာေပါ့ဗ်ာ။ ဒီအခန္းကိုေရာက္ၿပီးဘယ္
လိုရွာရမယ္ဆိုတာရွင္းၿပတာနားေထာင္ၿပီးတဲ့အခါမွာေတာ့က်ေနာ္နဲ႕တူတူတာဝန္ထမ္းေဆာင္ရမယ့္တၿခားေက်ာင္းသားမဟုတ္တဲ့
company executive အဆင့္ရွိတဲ့ adult volunteer ႏွစ္ေယာက္သံုးေယာက္ေလာက္ဟာတစ္ေယာက္မ်က္နာတစ္ေယာက္ၾကည့္ၿပီးဘာ
ၿပန္ေၿပာရမွန္ူေတြမသိၿဖစ္ကုန္ၾကပါတယ္။ ဒါနဲ႕အေတြ႕အၾကံဳရွိၾကတဲ့လူတိုင္းၿပီၿပီခ်က္ခ်င္းထုတ္လိုက္တဲ့ေမးခြန္းကေတာ့ဒီစာရြက္ေတြရဲ့
မူရင္း soft copy ဘယ္မွာလဲဆိုတာပါပဲ။ print လုပ္ထားတဲ့ file အရ excel နဲ႔လုပ္ထားတယ္ဆိုတာသိေတာ့ soft copy ရရင္ excel နဲ႕ရွာ
ဖို႕လုပ္ၾကမယ္ဆိုတာကိုတိုင္ပင္စရာမလိုပဲခ်က္ခ်င္းသေဘာေပါက္လိုက္ၾကတာပါ။ စိတ္မေကာင္းစရာကေတာ့ soft copy လဲမရွိတဲ့အၿပင္
computer တစ္လံုးမွလဲမရွိပါဘူးတဲ့၊ ေၿပာေနဆိုေနရင္အခ်ိန္ေတြသာကုန္သြားမယ္ၿပီးမွာမဟုတ္ဘူးဆိုတာသိေတာ့ခ်က္ခ်င္းပဲမနက္
တာဝန္က်တဲ့လူေတြစီကေနလက္လႊဲယူၿပီးဒီလို manual ကိုပဲဘယ္လိုနည္းနဲ႕ၿမန္ေအာင္လုပ္မလဲဆိုတာကိုစဥ္းစားၿပီးတစ္မနက္လံုး copy တစ္ခုထဲမွာလူတစ္ေယာက္ကဒိုင္ခံရွာေနၿပီးက်န္တဲ့လူေတြက certificate ေတြထုတ္ေပးတဲ့စနစ္ကေန copy ကို ၃ ေစာင္လုပ္၊ လူ ၃ ေယာက္ကရွာ၊ က်တဲ့သူေတြကပံုးေတြမွာတာဝန္ယူဆိုၿပီးစနစ္ကိုေၿပာင္းၿပီးလုပ္လိုက္တာေက်ာင္းအားလံုးေပါင္း ၂၀ ေလာက္ကေန
ကေလးအေယာက္ ၃၀၀ကေန ၄၀၀ ၾကားအတြက္လက္မွတ္ေတြကိုထုတ္ေပးၿပီးၿဖစ္သြားပါတယ္။ ဒါေတာင္စိတ္မရွည္ႏိုင္၊ ၿဖစ္ေနတဲ့ပံုကို
အားမရ၊ လုပ္ေနၾကရတဲ့လူေတြကိုသနားတဲ့ေက်ာင္းဆရာ၊ဆရာမေတြကေနသူတို႕ေက်ာင္းေတြအတြက္သူတို႕ကသူတို႕ရွာေပးၾကလို႕ည
၁၀နာရီခြဲေလာက္မွာအားလံုးလက္စသတ္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ မဟုတ္ရင္ေတာ့မနက္ပဲမိုးလင္းမလားလို႕ေတာင္ထင္ၾကပါတယ္။

၁၇.၀၈.၂၀၁၀
ဒီေန႕ေတာ့ရံုးကေနေဆးခြင့္ယူၿပီးေတာ့ YOG ကိုေန႕လည္ပိုင္းတာဝန္ခ်ိန္အတြက္ခ်ီတက္ရပါတယ္။ တကယ္ေတာ့သြားရမွာေၾကာက္ေန
တာအမွန္ပဲ။ certificate ေတြေတာ့ေစာင့္ေနမွာပဲဆိုၿပီးေတာေလ။ ဟိုေရာက္ေတာ့တာဝန္သတ္မွတ္ၾကတဲ့အခါဘယ္သူ certificate room ကိုသြားမလဲဆိုေတာ့က်ေနာ္ပဲလက္ေထာင္လိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ITE ကေက်ာင္းသားကုလားေလးႏွစ္ေယာက္ကလဲသူတို႔
လဲအဲ့ဒီကိုလိုက္မယ္ဆိုေတာ့ေအးေဆးေပါ့။ သူတို႕ကပံုးထဲကေနလက္မွတ္ထုတ္တာ professional ၿဖစ္ေနၾကၿပီေလ။ ဒီေန႔ေတာ့ေက်ာင္း
ေတြသိပ္မရွိေတာ့ေအးေဆးၿဖစ္သြားၿပီ၊ မေန႕ကက်ေနာ္တို႕စီမံခဲ့တဲ့ဟာကိုပိုမိုေကာင္းမြန္တဲ့စနစ္တစ္ခုၿဖစ္ေအာင္ modify လုပ္ထား
တယ္ဆုိေတာ့မဆိုးဘူးလို႕ေၿပာရမွာပါ။ ဒါ့အၿပင္ဒီေန႕မွာေနာက္ဆံုးတာဝန္က်တဲ့ individual volunteer ေတြကိုပဲလက္မွတ္ထုတ္ေပးရ
မွာဆိုေတာ့အရမ္းၾကီးဟိုေန႕ကလိုအံုးအံုးကြ်တ္ကြ်တ္ၿဖစ္မေနပါဘူး။ ပံုမွန္ေလးနဲ႕ပဲၿပီးသြားပါတယ္။ ဒါနဲ႕ေနာက္ေန႕ရံုးတက္ရမွာဆိုေတာ့
ေစာေစာအိမ္ၿပန္ၿဖစ္သြားတယ္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ yahoo သတင္းေပၚမွာ YOG ရဲ့ၿပိဳင္ပြဲက်င္းပေနတဲ့ ၃ေနရာမွာအစာအဆိပ္သင့္ၿဖစ္ၿပီး
volunteer အေယာက္ ၃၀ ေလာက္ဝမ္းသြား၊ဗိုက္နာတဲ့ေဝဒနာေတြခံစားရတယ္လို႕ေတြ႕ရတယ္။ ၁၉ရက္ေတာ့ထုတ္သတင္းစာေတြမွာ
ေတာ့စကၤာပူအစိုးရရဲ့က်န္းမာေရးဝန္ၾကီးဌာန၊ ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးဝန္ၾကီးဌာန၊ နဲ႕ YOG က်င္းပေရးေကာ္မတီတို႕ကေနအေသး
စိတ္စံုစမ္းမွဳေတြလုပ္သြားၿပီး၊ အေရးတၾကီးအဆင့္နဲ႕ေသၿခာကိုင္တြယ္မယ္လို႕ဆိုပါတယ္။ YOG ကာလအတြင္း ဒုတိယေၿမာက္
အစားအစာနဲ႕ပတ္သတ္တဲ့ၿပသနာပါ။

ၿမန္မာႏိုင္ငံကိုယ္စားၿပဳအသင္းအေနနဲ႕ၿမွားပစ္၊ ေၿပးခုန္ပစ္၊ တိုက္ကြမ္ဒိုနဲ႕အေလးမအားကစားေတြမွာပါဝင္ယွဥ္ၿပိဳင္လာတယ္လို႕သိရပါ
တယ္။ တၿခားအားကစားေတြအသံမၾကားေပမယ့္တိုက္ကြမ္ဒိုမွာေတာ့တတိယေနရာလုပြဲမွာစလံုးႏိုင္ငံကိုယ္စားၿပဳေကာင္ေလးကိုအမွတ္
တမွတ္ထဲနဲ႕ကပ္ၿပီးရွံဳးႏိုမ့္သြားရလို႕စိတ္မေကာင္းၿဖစ္မိပါတယ္။ အကယ္၍ ဒီဆုသာ ရလိုက္ရင္ က်ေနာ္တို႕ႏိုင္ငံအတြက္ ပထမဆံုးဆုတံဆိပ္တစ္ခုၿဖစ္လာမွာပါ။ ဒီတတိယဆုဟာစကၤာပူႏိုင္ငံအတြက္ပထမဆံုးဆုတံဆိပ္တစ္ခုလဲၿဖစ္ၿပီးဆုရတဲ့ေကာင္ေလး
အတြက္စထရိတ္တိုင္မ္းသတင္းစာမွာေကာ္လံၿပည့္ဂုဏ္ၿပဳခဲ့ၾကပါတယ္။ ခက္တာကဒီအားကစားမားရဲ့မိဘေတြမွာေတာ့သူတို႕သားရဲ့
ေအာင္ၿမင္မွဳ၊ ႏိုင္ငံကိုယ္စားၿပဳေအာင္ၿမင္မွဳကိုမ်က္ၿမင္ကိုယ္ေတြ႕အားေပးဖို႕အခြင့္မရခဲ့ရွာပါဘူး။ Suntec City မွာက်င္းပတဲ့တိုက္ကြမ္ဒို
ၿပိဳင္ပြဲကိုလက္မွတ္ရဖို႕နဲ႕သားကိုအားေပးဖို႕အတြက္တစ္ေနကုန္ေစာင့္ေသာ္လည္းေရာင္းခ်တဲ့လက္မွတ္ေတြအကုန္ကုန္ေနတဲ့အတြက္
ဝင္ခြင့္မရတာၿဖစ္ပါတယ္။ တကယ္တန္းေတာ့လက္မွတ္ေတြအကုန္ကုန္ေနေသာ္လည္းထိုင္ခံုတစ္ဝက္ေတာင္မၿပည့္တဲ့ၿပိဳင္ပြဲက်င္းပရာ
ေနရာကို live show ကေနၿမင္ရတဲ့အခါမွာေတာ့စလံုးေတြတေသာေသာညံေအာင္မီဒီယာေပါင္းစံုကဆူလိုက္တာဝန္ၾကီးကိုယ္တိုင္ဒီဟာ
ကိုေၿဖရွင္းရတဲ့စီေရာက္သြားပါေတာ့တယ္။

ဖတ္ဖို႕ဆႏၵရွိေသးရင္ က်ေနာ္နဲ႕ Singapore 2010 YOG အပိုင္း (၅)သို႕

24/02/2010

Yesterday evening i went to swimming in Jurong east swimming pool, i swam 12 times of 50M, 2 times more than usually i swim. I must slowly increase and train myself for upcoming Police training, even thought i don't know yet they select me or not. I remind myself again and again for change and improve for my life in this year of 2010. I must take care to my sweetie more than other people, he will need help on future I guess, even he never ask me. I feel so pain that he told me on Monday eve when i had dinner time, about his bag and scandle he never change because of his mum said something to him. I really not take care him enough and not good for him sometime. I must change for it, Die Die must change for it.
I really so glad that we chanting and meditation together before sleep, I need more careful about the religion as well. I beleive that the religion can change the future. We will go ahead our 3rd Year Anniversary holiday trip and our life should more colorful on future.

23/02/2010

Today is the second day of trying to get သိကၡာ ၃ ပါး wake up morning at 0520Am and ၅ပါးသီလယူ၊ ဂုဏ္ေတာ္ရြတ္၊ ေမတၱာပို.တယ္။ I will try to do every morning. Yesterday night, I chanting together with sweetie and meditation together a little bit, I think i should do usual practics for my older time. Last time i have quite lots of time to go meditation centres and practics it. I want sweetie to do slowly.
We have to change our life style a bit for more meaning full to stay in our life. Everyday, I remind myself that faithful to my beloved. This morning before I go work, I hug and kiss to sweetie as usual, feel perfect and nice.

Actually, yesterday onward i start to change or put some more positive activity in my daily life style. I thought i try not to angry and scold people, hummn! but u know i scoled the one of worker in the morning time, difficult they are. However, after i scold him i immediately think back and tried to lost my anger in my mind. Sometime, this is part of my job and can't escape. About 5 workers was dismiss or disapper after this long holidays, so we need to replacement for those persons, this mean i will busy again for this.

Start again

I leave this my blog so long already never write and now only i restart again, Why i remember back this blog is because of the life change decisions and regret of lots of bad things i did when i was young guy. I will try to building myself and try to make all of my bad habits disappear from my life. A lots of sentence make my vision change and my mind force me to read back again and again those sentense like လုပ္သင့္တာကိုလုပ္တာ၊ ေၿပာသင့္တာကိုေၿပာတာ၊ ေတြးသင့္တာကိုေတြးတာ ဟာမိမိကိုယ္ကိုမိမိ တည္ေဆာက္ၿခင္းပါပဲ။ so, i will try my best to do as Sa Yar Daw said.

I will building myself for become good guy from now on. Yesterday I decided some decisions, even I discuss with Sweetie about that, I will try my best to upgrade myself as everyday study 5 vocabulary from dictionary, I will try very hard for join part time Police force, I will start to do again the exercise for my health and body, every morning when i wake up time i will pray & do as the Book writer Sa Yar Daw said and ငါးပါးသီလခံယူ။ I try not to lie to anybody and this year 2010 must change something and improve to my life. Some more reduce all of my anger, proud and all of bad behaviors.

Yesterday night, I enjoyed the movie of MI 3 then, i read continue the book and I translate for Sweetie to know what i read and what made me change, he still in doubt and still so early to believe what i said of i will change my life, haha! He is correct, however this time study me long and test me that i really do or not what i said. I can challenge to anyone. Later before sleep, i got return call from my ex gf her name is Mie Mie, last 10 years ago she was my gf and we broke up like very serious. I did apologise to her, but she said she forgive me and she never put it in her mind, hummn! but u know already effect to her mind last 10 years ago. She made fun lots on the line, i tell the true if i no need to see my social network and my parents face maybe i will propose for marry me even thought she was divorce woman and have 1 son. Actually, ဆက္စပ္ၿပီးစဥ္းစားၾကည့္ရင္ if we not broke she was not going to married and did't get the son. Her life, her ex-husband life was change a lots because of this we broke up. If i thinking in this way, i really so sad and regret myself.

Anyway.......I will be good guy today onward, the persons who don't believe wait and see what will happen on future. Then request that support me to success my decisions.

New Experience

June 1 I officially start to work in under umbrella company of SATs (Singapore Airports Terminal Service Ltd). I had done a lots of class room training, system training and many many test as well.

Then, start on job training on Changi Terminal 1, specialize for Jet Star Asia, quite hard time work over there because of Passengers' demanding, Superior level officers' unfair and bad co-workers.

Luckily, I got young and pretty girl mentor, she is just 19 yrs old and malay race, her name is Kifriyani, but we call her short cut Kiff, she very cute like young child, honestly i like her, however, i don't think i go ahead because of age different, race, religion, culture many many reasons...hummm! difficult. But just write memorable for her and I must say thank to her for teach me whatever she know in job. Kiff I really thank and appreciate for your help, sister...

Bangkok Trip

I went to Bangkok and met with my mum, she fly form Yangon alone....this is 1st time going aboard alone for her life...

I got very happy to met with my mum...i kiss to her cheek when i met in Bangkok Int'l Airport...